Veliki broj zaljubljenika u motocikle veruje da je Ducati V4R prvi Ducati-jev serijski motocikl napravljen na bazi MotoGP motocikla. Zapravo to nije tako. Prvi motocikl koji je izašao iz Borgo Panigale fabrike, a koji je bio napravljen na temeljima MotoGP mašine bio je čuveni Ducati Desmosedici RR.
Vratićemo se trinaest godina unazad i predstavićemo ovaj egzotičini motocikl koji i dan danas može da parira mnogim superbajk mašinama. Nastanak Desmosedici RR -a možemo da zahvalimo tehničkim promenama koje su 2007. godine nastupila u MotoGP šampionatu. Te 2007. godine MotoGP motocikli su prešli na maksimalnu radnu zapreminu od 800 cm3. Ducati je nešto više od godinu dana pre toga rešio da krene sa razvojem Desmosedici RR modela. Zapravo cela ideja ovakvog motocikla predstavljena je unutar Ducati menadžmenta 2001. godine, a 2004. godine je i zvanično započet rad na projektu.
Najavljene tehničke promene u MotoGP za 2007. godinu značile su da će se menjati tehnologija koja je do tada korištena u MotoGP-u, te Ducati odlučio da obelodani svoj projekat. Tako je na bazi Ducati MotoGP motocikla iz 2006. godine nastao Desmosedici RR.
Jedan moj poznanik, vrhunski mehaničar i serviser Ducati, Aprilia i MV Aguste koji je između ostalog imao čast i da provoza Desmosedici RR, skrenuo mi je pažnju da naglasim da agregat koji pokreće Desmosedici RR nije isti onaj koji je korišten u Ducati GP6 motociklu. Agregat je rađen po uzoru na taj agregat, ali ipak postoje razlike.
Ono što je zasigurno isto u agregatima oba motocikla je četvorocilindraš u L konfiguraciji. Prečnik i hod klipa su isti, odnosno 86×42,56 mm. Kada je 2006. godine prvi put predstavljen, pa čak i kada je 2007. godine krenuo u proizvodnju, Desmosedici RR je u tom trenutki bio najsnažniji serijski motocikl na tržištu. Isporučivao je deklarisanih 200 KS pri 13.800 O/min uz maksimalni obrtni moment od 116 Nm pri 10.500 O/min. “Twin Pulse” raspored paljenja i specijalni 4-2-1 auspuh proizvodi veoma sličan zvuk MotoGP motociklu.
Pošto L agregat zapravo ima V konfiguraciju (samo što su mu u Ducati-ju dali naziv L) Desmosedići je zapravo drugi serijski V agregat u istoriji Ducati-ja (prvi prototipi sa V agregatom trebao je da bude Apolo davne 1963. godine, ali o tome drugom prilikom). Naziv agregata nosi oznaku D16RR.
Za Desmosedici RR je razvijana nova cevasta šasija, ali je geometrija ista kao kod GP6 motocikla. Kao test vozač u razvoj je bio uključen Vitorijano Gvareši. Ogibljenje i kočnice u potpunosti su preuzeti sa GP6 motocikla, sa tim što su kočnice koje se nalaze na Desmosedici RR -u iste one koje je GP6 koristio u kišnim uslovima.
To znači da su za zaustavljanje zadužene Brembo radijalne monoblok kočione čeljusti sa četiri klipića prečnika 34 mm koja stiskaju dva diska prečnika 330 mm i debljine 6 mm. Nazad je postavljen jedan disk prečnika 240 mm.
Desmosedici RR je među prvim motociklima koji mogu da se pohvale točkovima sa sedam krakova izrađenim od legure magnezijuma, istog dizajna kao na GP6 motociklu. Bridžston je specijalno za Desmosedici RR razvijao gume koje su homologovane i za lokalne šampionate.
Budući da su na motociklu korišteni lagani materijali poput titanijuma i karbona, Desmosedici RR ima suvu težinu od svega 171 kg. Rezervoar je zapremine 15 litara i ako sve sračunamo dobijamo težinu od nekih 190 kg.
Jedno od rešenja preuzetih sa GP7 motocikla je digitalni displej. Desmosedici RR ima i mogućnost preuzimanja podataka posle završetka vožnje. U to vreme količina sačuvanih podataka iznosila je celih 2 MB što je bilo dovoljno za podatke sa 3,5 sati vožnje.
Najveću pažnju kupaca je privuklo to što je Desmosedici RR homologovan i za vožnju u saobraćaju. Kupce je privukla i činjenica da ovaj motocikl ide i preko 300 km/h, sa tim što se preko 299 km/h brzinomer isključi i umesto brojeva pojave se tri horizontalne crtice.
Oklopi su rađeni po uzoru na GP6 motocikl, a za dizajn je bio zadužen Alan Dženkins, glavni čovek u Ducati MotoGP projektu odgovoran za aerodinamiku. Desmosedici RR možemo videti u par različitih grafika, počev od čisto crvene do crveno-bele kombinacije.
Iako je napravljeno 1.500 primeraka, što je bilo neophodno da Desmosedići RR može da se takmiči u WSBK šampionatu, to se ipak nikad nije dogodilo. Ducati je odlučio da se takmiči sa 1198 modelom, kako iz tehničkih tako i iz marketinških razloga.
Desmosedići RR je do dana današnjeg ostao egzotičan motocikl kojeg poseduju ili kolekcionari ili pravi ljubitelji vožnje na trkačkoj stazi. Na kraju krajeve, pravo okruženje za Desmosedići RR je trkačka staza.
Da li želite da dobijate obaveštenja o novim tekstovima?
Svakog petka ujutro šaljemo email sa listom tekstova koje smo objavili te nedelje, svima koji su se prijavili na BJBikers email bilten. Na taj način možete ostati u toku sa novostima, čak i ako neki tekst propustite u toku nedelje…
